| |
|
| |
 |
| |
| |
 |
Wie Zijn Wij
Wij zijn Veerle en Björn van Miert-Seynaeve en zijn samen met onze drie kinderen (Ruben, Maaike en Leen) woonachtig in Bornem.
Ons hondenverhaal begon in het jaar 1997 toen we het eerste hondje een Jack Russel teefje die we Pruts noemden gingen halen. Een half jaar later adopteerden we Jack nog een Jack Russel, ditmaal een reutje. Om die twee brokjes energie te kunnen intomen gingen we flyballen, wat wonderwel hielp. Zo kwamen we voor het eerst in contact met de Border Collie. Hoewel de eerste ervaringen niet echt positief waren, er zaten namelijk enkele weliswaar uitzonderlijke halve garen bij ons in het team, moesten ook wij zwichten voor het ras. Na meer dan twee jaar te flyballen hoorden we dat er een nest Border Collies gepland was van twee honden die onze harten gestolen hadden. We stonden als eerste op de lijst en hadden zelfs al een naam in onze gedachten. Hij zou Asterix gaan noemen. Jammer genoeg vielen deze nestplannen in duigen en dus zetten we een Border Collie pup uit ons hoofd. Tot de dag dat vrienden ons vertelden dat ze op puppybezoek geweest waren en een zelfs een pup genomen hadden. Omdat ze wisten dat onze puppy plannen in de koelkast waren gezegd, vertelden ze ons dat er nog een pup over was. Niet wetende dat wij een Asterix gingen nemen vertelden ze er nog even vrolijk bij dat Diana van Mazures hem “Asterix de dappere Belg” noemde om zijn heldhaftig gedrag. Het was voor ons beidde duidelijk dat deze hond voor ons voorbestemd was. Nadat Asterix uit z’n puber periode kwam werd het ons beide duidelijk dat we zo’n hond naar alle waarschijnlijkheid nooit meer zouden mogen meemaken tenzij…. Misschien zou hij wel pups kunnen voorbrengen die dezelfde karakter trekken en werklust als hem zouden hebben. Zo kwamen de gedachten om zelf een kennel te beginnen en gingen we op zoek naar een teefje. We wisten ondertussen wel welke richting we wouden uitgaan qua bouw, karakter en werklust voor de voor ons ideale Border Collie. Asterix was afkomstig uit een bijna volledige werklijn en dus vonden we dat er ook wat rust moest bijkomen om een goede balans te vinden bij de nakomelingen. De toekomst zal moeten uitwijzen of ons dit zal lukken. Bij Frieda en Jules van Silque vonden we honden die zo’n rust en tegelijk voldoende werklust hadden en bovendien hadden zij pups die in de verste verte geen verwantschap hadden met Asterix. Zo kwamen bij Guapa en was ons koppeltje gevormd. Ondertussen is Guapa ook uitgegroeid tot het teefje wat we voor ogen hadden, rustig in huis, bijzonder goed in omgang met de kinderen, voldoende werklust en net als Asterix een knuffelbeest. |
|
| |
|